Ο Γιώργος Διαμαντόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Σε ηλικία 10 χρόνων αγόρασε το πρώτο του αρμόνιο και από τότε η μουσική έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια ασχολείται και με το τραγούδι μαζί με το συγκρότημά του «Τρίηχο» όπου μαζί κάνουν ζωντανές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές της Αθήνας.
Ακούγοντας τον πρώτη φορά live με κέρδισε κατευθείαν. Μια φωνή αισθαντική και καθαρή που βγαίνει αβίαστα, ένας άνθρωπος που αγαπάει τη μουσική χωρίς κόμπλεξ και περιορισμούς, μια αμεσότητα που σε κάνει να τον χαζεύεις ενώ τραγουδάει και σε παίρνει μαζί του, είτε στο Παρίσι όταν ερμηνεύει το "Je suis malade" είτε στους πιο "εσωτερικούς" σου "τόπους" ερμηνεύοντας το "Θα'μαι κοντά σου όταν με θες".
1. Πώς μπήκε το «μικρόβιο» της μουσικής μέσα σου και τί σου έδωσε το ερέθισμα να ασχοληθείς με το τραγούδι?
H απάντησή μου δε διαφέρει κατά πολύ από την απάντηση οποιουδήποτε αγαπά το τραγούδι και τη μουσική. Τραγουδώ από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου και δεδομένου ότι κανείς στην οικογένεια δεν σχετίζεται με το αντικείμενο θα μπορούσα να πω πως γεννήθηκα με το συγκεκριμένο «μικρόβιο».
2. Ποιά είναι η γνώμη σου για τη μουσική σήμερα και τον τρόπο που βγαίνουν τραγουδιστές μέσα από talent shows? Εσύ θα πήγαινες?
Τα talent shows δεν τα εγκρίνω (πλέον) ούτε όμως και τα κατακρίνω. Το κάθε παιδί έχει δικαίωμα στο όνειρο. Αυτό που λίγο με στεναχωρεί στο όλο φαινόμενο είναι το πόσο βίαια μπορεί να γκρεμιστεί αυτό το όνειρο των παιδιών που συμμετέχουν όταν σβήσουν τα φώτα του παιχνιδιού. Ίσως είναι έτσι η εποχή μας όμως.
3. Ποιές είναι οι μουσικές σου επιρροές και ποιούς καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής θαυμάζεις?
Θα με χαρακτήριζα παιδί των 90’s οπότε μεγάλωσα θαυμάζοντας τις μεγάλες φωνές του διεθνούς πενταγράμμου Whitney Houston, Celine Dion, Mariah Carey. Μέσα από την επόμενη δεκαετία ξεχώρισα τον Michael Buble, τη Beyonce τον Josh Groban ενώ από την ελληνική μουσική σκηνή δε θα μπορούσα να μη θαυμάζω τη μεγαλύτερη κατ εμέ φωνή της Ελλάδας Χαρούλα Αλεξίου, το Γιάννη Πάριο, καλλιτέχνες πρότυπα για όλους τους μεταγενέστερους…
4. Μίλησέ μας λίγο για το «Τρίηχο» και πως προέκυψε.
Το Τρίηχο είναι το αποτέλεσμα μιας φιλίας που εξελίχθηκε σε συγκρότημα. Θαμώνες σε ένα μπαράκι που διοργάνωνε live βραδιές, τόσο εγώ όσο και η Μαρία και η Αργυρώ , τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, μια μέρα σηκωθήκαμε σε εκείνο το μπαράκι και είπαμε δυο τραγουδάκια. Έτσι έκλεισε η πρώτη μας σειρά εμφανίσεων τέσσερα χρόνια σχεδόν πριν…
5. Τί θα ακούσει κάποιος που θα έρθει να σε δει ζωντανά?
Το ρεπερτόριο του Τρίηχου καλύπτει ένα ευρύ φάσμα μουσικών ειδών και γούστων.. Κινείται από το έντεχνο και ποπ μέχρι το λαϊκό, πάντα με unplugged ήχο, πιάνο κιθάρα…
6. Σου έχει τύχει ποτέ κάτι αστείο ή περίεργο ενώ τραγουδάς μπροστά σε κόσμο?
Επειδή όπως προανέφερα με τα κορίτσια του συγκροτήματος είμαστε και φίλοι, υπάρχουν πολλά κωδικοποιημένα αστειάκια που πολλές φορές μας ωθούν σε τέτοιο σημείο γέλιου που δε μπορούμε να συνεχίσουμε ένα κομμάτι, αλλά από την άλλη αυτό ακριβώς είναι θεωρώ και που ίσως αρέσει στον κόσμο… η αμεσότητα που έχουμε και ότι δεν παίρνουμε τον εαυτό μας τόσο στα «σοβαρα»… αυτό δίνει το έναυσμα στον κόσμο να έρθει πιο κοντά μας…
7. Πλέον πολλοί αδισκογράφητοι καλλιτέχνες προωθούν τη δουλειά τους μέσα από το διαδίκτυο και κυρίως το YouTube όπως κι εσύ, σε έχει βοηθήσει καθόλου αυτό και ως προς τι?
Το διαδίκτυο πλέον είναι απαραίτητο για την προώθηση της μουσικής των νέων καλλιτεχνών… Εμένα δεν με έχει βοηθήσει ιδιαίτερα καθώς δεν προωθώ τη δική μου μουσική, ωστόσο όμως δε μπορώ και να μην αναγνωρίσω ότι μου έχει γνωρίσει αξιόλογους νέους καλλιτέχνες με τραγούδια και παραγωγές που δεν έχουν πραγματικά να ζηλέψουν σε τίποτα από αυτές των δισκογραφημένων καλλιτεχνών. Καλό είναι λοιπόν να ψάχνουμε και λίγο παραπέρα από αυτό που μας πλασάρει το MAD TV και τα ελληνικά ραδιόφωνα…
8. Το τραγούδι για σένα είναι χόμπι, θα το έκανες ποτέ επάγγελμα αν σου δινόταν η ευκαιρία?
Το τραγούδι είναι χόμπι και χόμπι θα παραμείνει… Αγαπώ τη μουσική και το τραγούδι… τα παρελκόμενα τους όμως (νύχτα, κυκλώματα κλπ) είναι κάτι που απεχθάνομαι, οπότε μια καριέρα στο τραγούδι , αν μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει αυτόν τον όρο την σήμερον ημέρα πλέον, δε φαντάζει καθόλου θελκτική στα μάτια μου…
9. Αν έκανες κάποιο δισκογραφικό συμβόλαιο θα δεχόσουν να ερμηνεύσεις τραγούδια που δε σου αρέσουν ή δε σε εκφράζουν και γιατί?
Καλό είναι σε κάθε περίπτωση καθένας να συνειδητοποιεί το στυλ που του πάει και να μη «μαϊμουδίζει» στυλ που δεν έχει… κατά συνέπεια και σε μια δισκογραφική δουλειά θα φανταζόμουν πιο σωστό να έλεγα κομμάτια που μπορώ να υποστηρίξω και θα έδιναν ένα καλό αποτέλεσμα.
10. Ποιά είναι τα όνειρά σου για το μέλλον?
Δε μου αρέσει να κάνω όνειρα για το μέλλον, χωρίς να γίνομαι απαισιόδοξος. Ζω το παρόν και για το μέλλον… βλέπουμε….
Εγώ δεν έχω παρά να του ευχηθώ να παραμείνει αυτό το γλυκό κι ευγενικό παιδί που γνώρισα, να μη σταματήσει να τραγουδάει ποτέ γιατί έχουμε ανάγκη από τέτοιες φωνές και ταλέντα, και να "αγγίζει" κάθε φορά όλο και περισσότερο κόσμο! Για να βλέπετε τις ζωντανές εμφανίσεις του με το Τρίηχο επισκεφτείτε παρακάτω την επίσημη σελίδα του γκρουπ.
![[Valid RSS]](valid-rss-rogers.png "Validate my RSS feed")
